Fyrirgefningin

„Blessið þá sem bölva yður og biðjið fyrir þeim sem misþyrma yður." Lúkas 6:28

Ef einhver annar en Jesús hefði sagt þessi orð þá væri auðvelt að svara honum: „Þetta er ekki hægt." Það er alls ekki auðvelt að fyrirgefa þeim sem hafa komið verulega illa fram við mann, en það er hægt. Það virkar yfirleitt ekki þannig að maður ákveði bara að fyrirgefa og þá sé málið afgreitt. Margir þurfa að fara í gegnum margra ára vinnu með sjálfa sig þangað til þeir koma á þann stað að þeir uppgötva að fyrirgefningin gerir mann frjálsan. Maður fyrirgefur ekki fyrst og fremst annarra vegna heldur sjálfs sín vegna. Og það heitir að deyja sjálfum sér þegar maður felur hefnigirnina í Guðs hendur og hættir að láta kröfuna um réttlátan dóm stjórna hugsunum sínum.

Í sumar heyrði ég vitnisburð ungrar konu sem hefur gengið í gegnum mikla erfiðleika í lífinu. Hún giftist fíkniefnaneytanda sem var edrú þegar hún kynntist honum, en féll eftir stutt hjónaband og eftir það varð líf hennar mikil þrautaganga eins og þeir þekkja sem búa við slíkar aðstæður. Eftir þunglyndi og vonleysi fól hún líf sitt Guði og ákvað að vinna sig út úr vandanum með Guðs hjálp og góðra manna. Eitt af því sem hún sagði að hefði hjálpað sér var þegar hún gerði sér grein fyrir því að það að fyrirgefa þýddi ekki að hún samþykkti að það væri allt í lagi hvernig komið hefði verið fram við hana. Veikir menn gera ýmislegt rangt og ofbeldi er alltaf rangt hvort sem fórnarlambið vill fyrirgefa eða ekki.

Rithöfundurinn Rick Warren orðar þetta vel í bókinni Tilgangsríkt líf, en þar gerir hann skýran greinarmun á fyrirgefningu og trausti. Fyrirgefningin snertir fortíðina, en traust framtíðina. Þú getur fyrirgefið það sem liðið er, en það þýðir ekki að þú treystir viðkomandi aftur, ekki nema hann ávinni sér traust þitt og það getur tekið tíma. Höfundur Orðskviðanna segir að það sé auðveldara að vinna rammgerða borg en ávinna sér traust svikins bróður.

Jesús gerði aldrei kröfu til lærisveina sinna um að treysta hverjum sem er. Hann vissi hvað í mönnunum bjó og sýndi ekki hverjum sem var trúnað sinn. En hann gerði þá kröfu til lærisveina sinna að þeir fyrirgæfu þeim sem hefðu komið illa fram við þá.

Jesús átti sjálfur óvildarmenn og hvergi kom illska þeirra betur fram en við krossinn sem Jesús var negldur á. Það reyndist honum alveg örugglega ekki auðvelt að biðja fyrir þeim og hann varð sjálfsagt að taka á öllu sem hann átti til, en á krossinum í mestu niðurlægingu sem hægt er að hugsa sér þá bað hann Guð að fyrirgefa þessum mönnum því að þeir vissu ekki hvað þeir væru að gera.

Fyrst Jesús gat fyrirgefið að vera líflátinn á hrottalegan hátt þá hjálpar hann þér að fyrirgefa þeim sem hafa komið illa fram við þig. Og hann gerir meira en það. Hann tekur burt sársaukann úr hjarta þínu.

Ef þú ert tilbúin að biðja Guð að hjálpa þér að fyrirgefa biddu þá eftirfarandi bænar:

Góði Guð. Þú sem þekkir allt sem í myrkrinu er hulið, þú veist hvernig mér hefur verið misboðið. Þú veist hvernig (nafn) kom fram við mig. Drottinn, þú segir í orði þínu að ég eigi að fyrirgefa þeim sem hafa komið illa fram við mig. Ég vil fyrirgefa (nafn) og ég vel að fyrirgefa, viltu hjálpa mér til þess. Og ég bið þig, Jesús, að taka sársaukann burt úr hjarta mínu. Hjálpaðu mér að lifa í friði við alla menn. Í Jesú nafni, amen.

Dögg Harðardóttir,
hjúkrunarfræðingur.